Xenokratous kai Galēnou Peri tēs apo tōn enydrōn trophēs. Hois prostetheintai sēmeiōseis kai ta peri tēs ekdoseōs prolegomena / [Xenocrates].

  • Xenocrates of Aphrodisias
Date:
1814
Catalogue details

Licence: Public Domain Mark

Credit: Xenokratous kai Galēnou Peri tēs apo tōn enydrōn trophēs. Hois prostetheintai sēmeiōseis kai ta peri tēs ekdoseōs prolegomena / [Xenocrates]. Source: Wellcome Collection.

    267/298 page 219
    ΣΗΜΕΤΙΩΣΕΙΣ. τὸ χυλὸν ὀρϑῶς ὀνομάζει τὸ τῶν χριϑῶν ἀφέψημα; χαὶ εὖ Χυμὸν, ὥσπερ ἂν τις ὑπονοήσειξ τῷ ἐπληνῷ πεισϑείς. Εςι δὲ χαὶ ἐν τῷ εἰς ἱπποχράτην ἀναφερομένῳ Περὶ τῶν ἐντὸς παϑῶν βιδλίῳ ( ὅ8, σελ. 245) Χυλὸς ἐρεδίνϑων, ᾧπερ ὀνόματι χαὶ ἐν τῇ συνηϑείᾳ χρώμεϑα, τὸ ἀφέψημα τῶν ἐρεδίνθων σημῆναι βουλόμενοι. Εἴρηχε δὲ χαὶ Χυλὸν χογχυλέων, τὴν τῶν ὀξςραχοδέρμων ὑγρότητα, ἀντι- ᾿ διεςαλμένως πρὸς τὸ σαργῶδες αὐτῶν (τὃ. ἀνωτέρ. σελ. 116). Ξενο- χράτης δὲ χυλὸν εἰτίς χαὶ αὐτὸς τὴν τῶν ϑαλασαίων βαλάνων ὑγρό- ξῆτα. {τβς μ6᾽}. Ηνίχα δὲ λέγει τὰς μυΐσχας διαφορωτέρας φξιναι τοῖς χυμοῖς τῶν μνάχων (τμ. νθ΄), καὶ τὰς γλυκυμαρίδας διαλλάττειν χατὰ τόπους τῷ χυμῷ (τμ. ξαῚ), τὴν ποιὰν ἑχατέρων γεῦσιν βούλεται λέ- γειν, ὥσπερ ἂν εἰ χαὶ ἔλεγε τὰς μὲν εὐςομωτέρας εἶναι τῶν μυάχων, τὰς δὲ ἄλλην ἐν ἄλλοις τόποις ἔχειν ποιότητα γευςιχήν. Καὶ ταῦτα μὲν χυριολέχτως. Εν δὲ τοῖς συνϑέτοις ἄξατος ἢ παρὰ τῷ Ξενοχράτει ραφή: οἷον ὀρϑῶς μὲν εἴορηχε Πολυ χύλους, τὰς πολὺν χυλὸν ἐχού- σας βαλάνους (τμ. μ6΄} δέον δὲ χαὶ τὰς τελλίνας Πολυχυλοτέρας φάναι, ὃ δὲ ποτ ς ὠνόμασε {(τμ. ΘΟ, ὥνϑ! χαὶ Ολι- γοχύμους εἶπε τῶν πορφυρῶν τοὺς τρᾶχιλους (τμ. ἐν, χαὶ τὰς λεπά- δας (τμ. ν) δέον Ολ ιγοχύλους. Ὡσαύτως χαὶ τοῖς Εὐςτομάχοις δτὲ μὲν τὰ Εὔχυλα (τμ. λῬςε᾿; χαὶ οΥ ), δτὲ δὲ τὰ Εὔχυμα (τμ- ξ) συνάπτει τοῖς δὲ Καχοςομάχοις δτὲ μὲν τὰ Καχόχυλα, ἢ Δύσ- χυλα (τμ. ιδ΄ -δ' χαὶ ξγ), ὅτε δὲ τὰ Καχόχυμα (τ: χξζ). Τὰ δὲ τῇ γεύσει γλυκέα, πολλαχοῦ μὲν (τμ. μό᾽ -μέ, μθ΄, νδ΄, νέ, νζ΄, νθ΄ καὶ ξ), αὐτὸ τοῦτο μόνον γλυχέα χαλεῖ, ἐνιαχοῦ δὲ (τμ. μή}, χυμὸν ἀνιέναι γλυχὺν λέγει γχυριολεχτῶν., Ταὐτὰ δὲ ταῦτα οὐ γλυχύχυ- μα, ἐν συνϑέσει, καλεῖ, ἀλλὰ γλυχύχυλα (τμ- χὸ, λ΄, νγ)}; ὡς οὐδὲν ἐνταῦυϑά γε διαφέρον, εἰ οὕτως, εἴτ᾽ ἐχείνως ΡΣ Σ τὰ γὰρ γλυχύχυλα (τουτέςι τὰ γλυχὺν ἔχοντα χυλὸν ) χαὶ γλυχύχυμα (τουτέςι γλυχέα τῇ γεύσει) πάντως; χαὶ ἔμπαλιν, οὐδέν ἐςι γλυ- Ἡ οὐμῖν, ὃ μὴ καὶ γλυχύχυλόν ΞΞ Ἐνϑέχεται μὲν οὖν ἀδιαφόρως : αὐτὸν τὸν Ξενοχράτην τ κι ΠΣ τοῖς ὀνόμοσιν οὐχ ἀπειχὸς δὲ χαὶ τοὺς γραφέας συγχεχυχέναι τὰς λέξεις, ἄλλως τε χαὶ τῶν πάνυ εὐσυγχύτων οὔσας. Οὕτως γὰρ χαὶ παρ᾽ ἱπποχράτει Χυμὸς πιτύ- ρὼν (Περὶ διαίτ. αὶ τ΄, σελ. 417} ἀντὶ τοῦ Χυλὸς,; χαὶ Χυμοὺς ἀφαιρεῖν, (ἴδ. ἀνωτέρ. σελ. 122.) ἀντὶ τοῦ Χυλοὺς, εὕρηται. ΣΕΛΙΔ. 148 (τμ. νέ), Γλυχεῖ, ἐλαίῳ.] ὅτι οὐχ ἡμάρτηχα διαςήσας τὰς εἰς μίαν, Τλυχελαΐέῳ, συναφϑείσας δύο λέξεις, μαρτυρεῖ χαὶ ὃ :-
    digitised image 1
    digitised image 2
    digitised image 3